befell

/bษชหˆfษ›l/

IPA: /B IH0 F EH1 L/

verb
  1. 1

    To fall upon; fall all over; overtake

    โ€œAt dusk an unusual calm befalls the wetlands.โ€

  2. 2

    To happen.

  3. 3

    To happen to.

    โ€œTemptation befell me.โ€

  4. 4

    To fall.

Source: https://en.wiktionary.org/wiki/befall, https://en.wiktionary.org/wiki/befell